پژوهشهای انجام گرفته از دهه 1950 میلادی تاكنون نشان می دهند كه اهمیت ابعاد فضایی در محاسبه جداول داده - ستانده منطقه ای به سه دلیل نقش اساسی را ایفا می كنند: 1) اقتصاد منطقه نسبت به اقتصاد ملی بازتر است، 2) اندازه منطقه و اندازه بخشهای عرضه كننده و تقاضا كننده در سطح منطقه نسبت به اقتصاد ملی تاثیرگذار است، 3) مناطق بزرگتر، خودكفاترند و بدین ترتیب میزان وابستگی آنها به سایر مناطق كمتر و بالعكس است. با توجه به سه دلیل فوق، سوال اصلی این است كه تا چه حد ابعاد فضایی در تهیه جداول داده - ستانده منطقه ای در ایران مورد توجه نهادها و پژوهشگران مختلف قرار گرفته است؟‌ در پاسخ به این سوال،‌ ابتدا بر اساس جداول داده - ستانده منطقه ای محاسبه شده و موجود 9 استان كشور، متوسط ضرایب هزینه واسطه، متوسط ضرایب فزاینده تولید و متوسط ضرایب فزاینده واردات محاسبه شده اند. پس از سازماندهی نتایج، بر حسب رتبه بندی معیارهای عوامل فضایی استانها و محاسبه ارقام مشابه در سطح ملی نتایج نشان می دهند كه اهمیت ابعاد فضایی در تهیه اكثر جدولهای منطقه ای فوق اساسا نادیده گرفته شده اند. ضمن بر شمردن بعضی از مشكلات اساسی این جدولها، راهكارهای مناسب به منظور اجتناب از تكرار خطاها در آینده ارایه می شوند.